ALS MOEDER ZONG
Niemand meer thuis in het ouderlijk huis.
De beeldbuis zet niemand nog aan,
en de rustieke kastdeuren
piepen niet steeds weer bij het opengaan.
Ramen en deuren blijven steevast toe.
Een muis wankelt levensmoe op tafel.
Thans zijn gastheer voorgoed verdween
voelt het zwart clubzeteltje zich down alleen.
Terwijl zachte klimroosjes de zijgevel rood verdichten,
legt elke kille baksteen zich te luisteren naar het liedje
dat moeder ooit zong van Armand Preud'homme:
(Het zit in de genen van de stenen, vader bracht ze aan)
Als moeder zong was heel het huis in vreugde
Als moeder zong van liefd' en levensmoed
Als moeder zong en ons het hart verheugde
Als moeder zong, was alles, alles goed
(c)De Kimpe Marleen
mei 2022